मराठवाड्यातील अनेक गावांमध्ये २०२६ च्या पावसाळ्यानंतर पाण्याची उपलब्धता चिंतेचा विषय बनली आहे. ऑक्टोबरच्या सुरुवातीला प्रसिद्ध झालेल्या वृत्तांमध्ये टँकरवर अवलंबून असलेल्या गावांचे अनुभव समोर आले. काही गावांत घरगुती पाण्यासाठी टँकर येत असले, तरी पशुधनासाठी वेगळी तरतूद आवश्यक असल्याचे सांगितले गेले.
गावांमध्ये पाण्याचे नियोजन करताना कुटुंबसंख्या, पशुधन, विद्यमान विहिरी, टाक्या, टँकरचा वेळापत्रक आणि प्रत्यक्ष उपलब्धता यांचा एकत्रित विचार करणे गरजेचे आहे. फक्त गावाला टँकर मंजूर झाला म्हणजे प्रत्येक कुटुंबाची अडचण दूर झाली, असे मानता येत नाही.
ग्रामपंचायत आणि पाणीपुरवठा यंत्रणांनी गावातील मागणी व पुरवठा यांची रोजची नोंद ठेवल्यास तुटवडा लवकर लक्षात येऊ शकतो. नागरिकांनी अधिकृत अर्ज किंवा निवेदनाद्वारे तक्रार नोंदवावी आणि तक्रारीचा क्रमांक जपून ठेवावा.
संकटाच्या काळात पाण्याच्या गुणवत्तेकडेही दुर्लक्ष होऊ नये. वापरासाठी आणलेले पाणी सुरक्षित साठवणे आणि जलस्रोतांच्या स्वच्छतेवर भर देणे तितकेच आवश्यक आहे.
